با وجود اهمیت تنوع جنسیتی در حرفه حسابرسی، موانع ساختاری و فرهنگی همچنان پیشرفت زنان حسابرس را محدود می‌کنند و نیاز به اقدامات مؤثر برای بهبود بهزیستی روانی این گروه احساس می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر حمایت‌های غیررسمی سازمانی شامل خودمختاری، حمایت سرپرستی، ایمنی روانی، و فرهنگ سازمانی بر بهزیستی روانی زنان حسابرس و نقش میانجی اعتماد بین‌فردی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری (PLS-SEM) است. جامعه آماری شامل حسابرسان زن شاغل در مؤسسات حسابرسی بود و نمونه‌ای متشکل از 97 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه در زمستان 1403 جمع‌آوری و با تکنیک PLS-SEM تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که ایمنی روانی و حمایت سرپرستی تأثیر مثبت و معناداری بر بهزیستی روانی زنان حسابرس دارند، اما خودمختاری و فرهنگ سازمانی اثر معناداری نداشتند. همچنین، حمایت‌های غیررسمی سازمانی تأثیر مثبت و معناداری بر اعتماد بین‌فردی داشتند، و اعتماد بین‌فردی به‌طور جزئی رابطه بین حمایت‌های غیررسمی و بهزیستی روانی را میانجی‌گری کرد. بهزیستی روانی به‌نوبه‌خود با تقویت تعهد کاری و کاهش فرسودگی شغلی، به‌عنوان پیامدهای کلیدی آن، رابطه معناداری داشت. متغیرهای جمعیت‌شناختی شامل سن و وضعیت تأهل بر بهزیستی اثر معناداری داشتند، به‌طوری‌که زنان بالای 35 سال و متأهل بهزیستی پایین‌تری گزارش کردند. مؤسسات حسابرسی می‌توانند با تقویت ایمنی روانی، حمایت سرپرستی، و فرهنگ سازمانی مبتنی بر اعتماد و ارتباطات باز، بهزیستی روانی زنان حسابرس را بهبود بخشیده و به کاهش فرسودگی شغلی و افزایش تعهد کاری کمک کنند.